Charakter

Pochodzenie

Utrzymanie

Pielęgnacja Kaukaza

Dysplazja stawów biodrowych

Dlaczego Kaukaz powinien mieć rodowód?

Testy psychiczne

Wzorzec owczarka kaukazkiego

---

Naszą hodowlę wspiera
Sklep Zoologiczny "Nuka"

---

Zapraszamy do kontaktowania się
z nami, odpowiemy na wszystkie
pytania dotyczące owczarków.

Skorzystaj z
formularza kontaktowego

O rasie / Wzorzec owczarka kaukazkiego

 (Zapisany w FCI nr 328 (1984))

Owczarki kaukaskie to psy o mocnej budowie, więcej niż średniego wzrostu, z natury ostre i nieufne wobec obcych.

Ich wytrzymałość i małe wymagania, oraz łatwość przystosowania się do różnych warunków środowiska pozwoliły na rozprzestrzenienie się we wszystkich strefach klimatycznych byłego ZSRR.
W górach Kaukazu psy tej rasy są masywniejszej budowy, na terenach stepowych są lżejsze, wysokonożne i często krótkowłose.
TYP BUDOWY: pies mocny, a nawet ciężki, o masywnym kośćcu, dobrze umięśniony. Skóra gruba, elastyczna.
BŁĘDY: Budowa niewystarczająco mocna.
WADY: Budowa wyraźnie lekka, wiotka.

INDEKS KOSTNY (obwód nadgarstka x 100 / wysokość w kłębie) Psy 21-22, suki 20-22.
FORMAT: Stosunek wysokości do długości równy 100:102-108. BŁĘDY: Nieznaczne odchylenie od pożądanego formatu.
WADY: Duże odchylenie od pożądanego formatu.

WZROST: Wysokość w kłębie u psa nie mniej niż 65 cm, u suki nie mniej niż 62 cm.
WADY: Wysokość w kłębie poniżej 65 cm u psa i 62 cm u suki.

TEMPERAMENT: Zrównoważony, spokojny. Dominująca reakcja - aktywna forma obrony.
BŁĘDY: Ufność wobec obcych.
WADY: Tchórzliwość, duża flegmatyczność, brak ostrych reakcji.

WYRAZ PŁCI: Silnie zaznaczony: psy wyraźnie większe i cięższe od suk.
WADY: Psy w suczym typie.

WŁOS: Prosty, gruby i twardy z obfitym, jaśniejszym podszerstkiem. Na głowie i przednich stronach nóg - krótkie i gładkie. Wyróżnia się trzy typy owłosienia: długie - o długich włosach ościstych i okrywowych, tworzących grzywę, pióra i portki; ogon – obficie owłosiony, puszysty; krótkie - całe ciało pokryte krótkim, grubym i gęstym włosem, bez grzywy, portek i piór; pośrednie - sierść wydłużona, ale bez grzywy, portek i piór. WADY: Sierść miękka, wełnista, bez podszerstka.

MAŚĆ: Szara, zwykle w jasnych odcieniach, ruda, słomkowa, biała, bura, pręgowana, z białymi zaznaczeniami lub łaciata
WADY: Maść czarna, czarna podpalana, brązowa lub łaciata z tymi kolorami.

GŁOWA: Masywna, o szerokiej mózgoczaszce i dobrze rozwiniętych policzkach. Czoło płaskie, przedzielone niewielką pionową bruzdą. Stop słabo zaznaczony. Kufa krótsza od mózgoczaszki, nieznacznie zaostrzona, o grubych, przylegających wargach. Nos duży czarny, z wyjątkiem psów o bardzo jasnym umaszczeniu, u których dopuszczalny jest nos brązowy.
BŁĘDY: Głowa nie dość szeroka i masywna, wypukła mózgoczaszka, zbyt silnie lub zbyt słabo zaznaczony stop. Za długa lub za krótka kufa, luźne, obwisłe wargi.
WADY: Głowa lekka i wąska, szpiczasty pysk, wielkość głowy nieproporcjonalna do tułowia, wklęsły profil.

USZY: Wysoko osadzone, wiszące. Tradycyjnie przycinane tuż przy głowie.
BŁĘDY: Uszy nisko osadzone.

OCZY: Ciemne, nieduże, owalne, głęboko osadzone.
BŁĘDY: Oczy jasne, lekko obwisła dolna powieka.
WADY: Oczy różnej barwy, ektropium (wywinięcie na zewnątrz dolnej powieki).

UZĘBIENIE: Zęby duże, białe, równomiernie i ściśle rozstawione. Siekacze w jednej linii. Zgryz nożycowy. BŁĘDY: Zęby starte i połamane, o ile nie zmienia to zgryzu. Brak jednego pierwszego lub jednego drugiego premolara (przedtrzonowca). Zęby żółte.
WADY: Zęby małe lub rzadko rozstawione. Siekacze nie ustawione w jednej linii. Brak zębów innych niż wcześniej wymienione. Uszkodzone szkliwo.

SZYJA: Krótka, dobrze umięśniona, nisko noszona (pod kątem 30-40 w stosunku do linii grzbietu).
BŁĘDY: Szyja długa lub wiotka.

KLATKA PIERSIOWA: Szeroka, głęboka, lekko wysklepiona. Sięga łokcia lub niżej.
WADY: Klatka piersiowa wąska, płaska lub płytka.

BRZUCH: lekko podkasany.

KŁĄB: Wysoki, wyraźnie zaznaczony.
BŁĘDY: Kłąb słabo zaznaczony.

GRZBIET: Prosty, szeroki, mocny.
BŁĘDY: Grzbiet miękki.
WADY: Grzbiet łękowaty lub karpiowaty.

LĘDŹWIE: Krótkie, szerokie, lekko wysklepione.

ZAD: Szeroki, umięśniony, ustawiony niemal poziomo.
BŁĘDY: Zad lekko ścięty.
WADY: Zad wąski, krótki, mocno ścięty.

KOŃCZYNY PRZEDNIE: Proste i równoległe, o długości nieco większej niż połowa wysokości psa. Kąt stawu barkowego około 100 stopni. Śródręcze krótkie, mocne, proste lub tylko nieznacznie nachylone.
WADY: Strome łopatki. Luźne śródręcze. Wyraźne wady postawy kończyn.

KOŃCZYNY TYLNE: Równolegle ustawione, trochę wyprostowane w stawach kolanowych i skokowych. Kończyny podstawione - linia poprowadzona od guza siedzeniowego do podłoża przeszłaby przez środek stawu skokowego i śródstopia.
WADY: Wszelkie wyraźne wady postawy. Całkiem strome kątowanie.

ŁAPY: Duże, owalne, zwarte.

RUCH: Swobodny, niespieszny. Psy te poruszają się najczęściej krótkim kłusem, przechodzącym w ciężki galop. Kończyny poruszają się po liniach równoległych, przednie bywają troszkę zbieżne. Ruch elastyczny, kłąb i zad w kłusie powinny pozostawać na jednej wysokości.
WADY: Chód sztywny, związany. Zbyt wysoko podniesiony zad. Zad rozchwiany. Inochód.

OGON: Wysoko osadzony. Opuszczony sięga do stawu skokowego. Może być zakręcony na końcu lub tworzyć koło. Dopuszczalny cięty.

WADY DYSKWALIFIKUJĄCE: Wszelkie odchylenia od nożycowego zgryzu. Brak więcej niż jednego pierwszego lub jednego drugiego premolara (przedtrzonowa). Wnętrstwo. Maść czarna lub brązowa Od 1997 roku w Rosji obowiązuje nowy wzorzec Owczarka Kaukaskiego . Kraj pochodzenia rasy ma prawo dokonania zmian standardu. Choć procedura FCI trwa dość długo trzeba się liczyć z faktem, że rosyjski standard stanie się obowiązujący we wszystkich krajach. Stanowi on dla nas istotną wskazówkę w jakim kierunku powinien podążać dalszy rozwój tej rasy. Najważniejsze zmiany: Owczarek Kaukaski – pies duży, krzepkiej budowy, o mocnym kośćcu i dobrze rozwiniętym umięśnieniu, grubej i elastycznej skórze. Wyraźny dymorfizm płciowy – psy są większe, masywniejsze, o większych i cięższych głowach, mają też wyraźne grzywy. Wzrost psa nie mniej niż 68 cm, suki nie mniej niż 64 cm. Pożądany wzrost 72-75 cm dla psa, 66-69 cm dla suki. Jeśli chodzi o pierwsze wrażenie jakie sprawiać ma Kaukaz, to skończono z psem – olbrzymem. Nowy wzorzec określa bowiem wzrost optymalny i wcale nie ustawia go wysoko. Natomiast wśród części naszych hodowców ciągle obowiązuje pogląd, że owczarek kaukaski im większy tym lepszy. Problem jednak w tym, że psy bardzo duże rzadko bywają równocześnie dobrze zbudowane.

wykonanie: artiworks.pl